Kurtuluş Savaşı başlamadan önce, yurdumuzun pek çok yerinde, işgalciler tarafından kadınlarımıza, kızlarımıza, hatta çocuklarımıza tecavüz edildiği, herkes tarafından kabul edilen bir gerçektir.
  Kurtuluş Savaşı, bir bakıma doğacak çocuklarımızın piç olmaması için de yapılmıştır yani.
  Buna karşın, Kurtuluş Savaşının meşalesini yakan Mustafa Kemal için hala "Annesi genelevinde çalışıyordu, kendisi de piçti" diyecek kadar kafayı yiyenlere siz, ne dersiniz bilemiyorum.
  Bana göre Gazi Mustafa Kemal Atatürk ve onun önderliğinde Kurtuluş Savaşı vererek yedi düvele diz çöktürenlere “Onun bunun çocuğu” anlamında saçma sapan şeyler söyleyerek dil uzatanlara, “Sen kimin çocuğusun?” diye sormak gerek aslınsa.
  Ben ve benim gibi milyonlarca insan hem Atatürkçü, hem Atatürkçü bir ailenin çocuğu, hem de Atatürkçü ilkelerin ve öğretmenlerin eseriyiz.
  Sen, kimin çocuğusun ve kimin eserisin?
  Korkunç bir yaratık ve cehaletin bir üyesi olduğun belli.
  Cehalet, dünyanın en eski ve en güçlü ordusu olduğu halde sizin gibilerden korkmuyoruz.
  Azeri bir ozan; 
  "Bir zifir karanlıkta düştüm yola,
  Vurdum yolumu dağlara,
   Can görirem, cin görirem, korkmirem,
   Kükremis aslan görirem, korkmirem,
   Bir yobaz insan görirem, korkirem,
  Onun bana can alici fikirlerinden,
   Can alici zikirlerinden, korkirem balam, korkirem" dese de biz, senin gibilerden korkmuyoruz.
  Korktuğumuz şeyler var elbette ama o sen değilsin. Dünyaya tertemiz bir yaratık olarak gelen, melek kadar günahsız çocuklarını zehirlemenden korkuyoruz.
  Sen, Kurtuluş Savaşı ve Atatürk’le ilgili hiç kitap okumadın değil mi?
  İnsan olsaydın, hakkında kötü sözler söylediğin biri için biraz araştırma yapardın. Bu konuda, kendi ülkemizde yazılanlara ve Mustafa Kemal’in savaş alanlarında diz çöktürdüklerinin sözlerine kulak asarsın.
  Müslüman olsaydın, ölmüş bir insanın ve annesinin ardından aslı astarı olmayan şeyleri, hem söylemez hem de söyletmezdin.
  Akli melekelerin yerinde ve anlama yeteneğin sağlıklı olsaydı, Kurtuluş Savaşı verenlerin, onun bunun çocuğu değil bizlerin onun bunun çocuğu olmamamız için canlarını hiçe sayan kahramanlar olduğunu anlardın.
  Söylediklerin gerçekten doğru olsaydı bile “Ön plana çıkması gereken; kimin çocuğu değil kim olduğudur” derdin.
  Tüm bunları yapmadığına göre sahi sen kimsim ve kimin çocuğusun?
  Sana “kimin çocuğusun?” diye sorarken annenin veya babanın namusuna dil uzatmak için sormuyorum. “Kimin yalakasısın, kimin hesabına çalışıyorsun, onu bari biliyor musun?” demek istiyorum.
  Davranışlarınla ve söylemlerinle, bu ülkenin çocuğu değilsin de…
  “Genelevde çalışıyordu” diye karaladığın Zübeyde Hanım, Sarıgüllü Hacı Sofulardan Feyzullah Ağa’nın kızıdır. Sofuluğu senden fazla ve soyundandır.
  Ali Rıza Bey ise; kızıl sakallarından dolayı “Kızıl Hafız” da denilen Hafız Ahmet’in oğludur.
  Dinimize göre ölenlere olan hakkımız helal edilir. Günahını, sevabını değerlendirip faturayı kesecek olan Allah’tır çünkü. O nedenle ölenin arkasından “Allah, taksiratını affetsin” denir. Ölenin arkasından konuşulmaz yani.
  Bunların hiçbirine uymadığın gibi yaşadığın ülkenin, yedi düvelden kurtulması için önderlik eden birinin ve masum annesinin arkasından abuk sabuk şeyler söylediğine göre kimin çocuğusun?