CHP Mersin Milletvekili Gülcan Kış, 2025 Yılı Genel Bütçeli İdarelerin Bütçe Giderlerinin Kurumsal Sınıflandırılması Tablosu’yla ilgili yazılı açıklama yaptı. Kış, açıklamasında şu ifadelere yer verdi:

"Saray sadece ekim ayında, tek ayda; yaklaşık 103 bin 419 asgari ücretlinin maaşı kadar, 137 bin 40 emeklinin maaşı kadar para harcamış durumda. Dakikada 51 bin TL, saniyede 853 TL harcayan bir yönetim halktan kopmuştur. Bu düzen adaletsiz, vicdansız ve toplumun nefesini kesen bir düzendir. Başkan değişti ama Sarayın propaganda düzeni değişmedi. İletişim Başkanlığı yılın ilk 10 ayında 5 milyar 732 milyon TL harcadı. Sadece temmuz ayındaki harcama, 1 milyar 25 milyon TL. İletişim Başkanlığı artık bir devlet kurumu değil; Sarayın PR merkezidir. Başkan değişti ama harcama mantığı aynı kaldı. Bu para halkın haber alma özgürlüğüne değil, Sarayın algı operasyonlarına gidiyor. Bu parayla Mersin’de beş okul, üç hastane, onlarca kreş yapılırdı. Ama Saray’ın propaganda çarkında bir ayda buhar oldu.

"5,5 trilyon TL harcama varken vatandaşa ‘kemer sık’ demek ahlaki değildir"

Hazine ve Maliye Bakanlığı’nın 10 aylık harcaması 5 trilyon 548 milyar TL. 5,5 trilyon TL harcama varken vatandaşa ‘kemer sık’ demek ahlaki değildir. Harcamalar vatandaşa değil, faiz yüküne gidiyor. Üreten millet değil, harcayan Saray korunuyor.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı’nın ilk 10 aylık harcaması 335 milyar TL. Bu para yoksulluğu bitirecek yerde büyütüyor. Çünkü doğrudan vatandaşa gitmiyor; yandaş yapıların, vakıfların, derneklerin ağlarına gidiyor. Kadınlar, çocuklar, yaşlılar yoksulluğun en derinini yaşıyor. Ama bakanlık pul basmakla, hatıra parası çıkarmakla meşgul.

Millet krediyle ayakta duruyor, icra kuyruğunda çöküyor. Türkiye, tarihinin en ağır bireysel borç yüküyle karşı karşıya: Bireysel kredi kredi kartı borcu: 5,49 trilyon TL, TOKİ ve varlık yönetimi dahil toplam borç: 5,65 trilyon TL, tahsil edilemeyip icraya düşen borç: 224 milyar TL. Türkiye’de artık herkes borçla yaşıyor. Asgari ücretli krediyle, emekli kredi kartıyla ayakta duruyor. Bu, ekonomi modeli değil; bir borçlandırma tuzağıdır.

"Halkın cebi boşalırken, Sarayın kasası doluyor"

Borçların yansıması icra sisteminde açıkça görülüyor: 2025’te açılan icra dosyası: 9,3 milyon. Toplam derdest dosya: 24 milyon 904 bin. Her dört yetişkinden biri icrada. Bu tablo ekonomik kriz değil; sosyal çöküşün belgesidir. İnsanlar borcunu ödeyemedikçe icra dairelerinde kuyruk oluşturuyor. Halkın cebi boşalırken, Sarayın kasası doluyor.

Bu harcama tablosu, Türkiye’nin artık Sarayın ihtiyaçlarına göre yönetildiğini gösteriyor. Harcamalar vatandaşa değil; Sarayın şatafatına, propaganda aygıtlarına, yandaş vakıflara, algı operasyonlarına gidiyor. Bir yanda 5,6 trilyon borçlu millet, 25 milyon icra dosyası… Öte yanda Saray’ın tek ayda 2,3 milyar TL harcadığı bir düzen. Bu düzenin adı tasarruf değil; halkın tasfiyesidir. Bu harcamalara ‘evet’ diyen her siyasi irade Sarayın israf düzenine ortak olur. Biz buna boyun eğmeyeceğiz. Bu ülke bir kişinin ihtirasları için değil; 85 milyonun onuru için yönetilmelidir. Halkın parasını Saraya değil halka vereceğiz."