Türkiye’nin enerji ve maden havzalarından "modern kölelik" feryatları yükseliyor. Emek Partisi (EMEP) Gaziantep Milletvekili Sevda Karaca, TBMM’de düzenlediği basın toplantısıyla Soma Termik Santrali, Polyak Maden İşletmesi ve Divriği Madenleri’ndeki işçi dramını gündeme taşıdı. Karaca’ya göre; özelleştirme politikaları sadece kamu kaynaklarını değil, işçinin can güvenliğini ve alın terini de yuttu.

Soma’da "Zehirli" Sessizlik: 40 Bin Hane Isınamıyor!

2015 yılındaki özelleştirme sonrası Soma Termik Santrali’nde tablonun her geçen gün ağırlaştığını belirten Karaca, çarpıcı detaylar paylaştı:

• Maaşlar Eridi: İşçi ücretleri yoksulluk sınırının yarısına kadar geriledi.

• Halk ve İşçi Zehirleniyor: Bakımsız tesisat ve takılmayan baca filtreleri nedeniyle bölge halkı zehir solurken, işçiler her an iş kazası riskiyle burun buruna çalışıyor.

• Üretim Durdu: Türkiye Kömür İşletmeleri’nin borç nedeniyle kömür sevkiyatını kesmesi sonucu 87 işçi süresiz ücretsiz izne çıkarıldı; 40 bin hane ise sıcak susuz ve elektriksiz kaldı.

Polyak Maden’de "Çinli Ortak" ve Belirsizlik Bilmecesi

İzmir Kınık’taki Polyak Maden’de yaşanan süreci "şaibeli" olarak nitelendiren Karaca, FİBA Holding’in şirketin %70’ini Çinli bir firmaya satmasının ardından işçilerin ortada bırakıldığını söyledi. 2 aydır maaş ve promosyonlarını alamayan Bağımsız Maden-İş üyesi işçilerin hakları için yürüdüğünü hatırlatan Karaca, "3 bin işçinin yarısından fazlası işten çıkarıldı, kalanlar ise güvencesiz" dedi.

"Bu Zulmün Adı Özelleştirmedir!" Sevda Karaca, madenlerdeki ortak tabloyu şu sözlerle özetledi: "İşçilere aynı zulüm uygulanıyor. Ucuza çalıştırılıyor, hakları gasp ediliyor. İş güvenceleri patronun iki dudağı arasında. Bütün bunlar özelleştirmenin kaçınılmaz sonucudur. İşçilerin insanca yaşam talebinin arkasındayız!"

Maden İşçileri Ne İstiyor?

Direnişlerini sürdüren maden işçilerinin talepleri net:

1. Geciken tüm ücret ve promosyonların derhal ödenmesi.

2. Tazminat hakları için hukuki teminat verilmesi.

3. İşçi sağlığı ve güvenliği önlemlerinin eksiksiz uygulanması.

4. İş güvencesinin patronun keyfine bırakılmaması.