Birleşik Metal-İş Kadın Komisyonu, 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü nedeniyle Gebze'de bir eylem gerçekleştirdi. Tarihi Çeşme’nin önünde bir araya gelen emekçi kadınlar Kent Meydanı’na yürüdü. “Susmuyoruz, korkmuyoruz, itaat etmiyoruz”, “Yaşasın örgütlü mücadelemiz”, “Kadın cinayetleri politiktir” sloganlarının atıldığı yürüyüş sırasında, İstanbul Anadolu Adliyesi önünde başlattığı nöbetle kızı Hifa İkra’ya yönelik cinsel istismara karşı adalet mücadelesi veren Fatma Nur Çelik ve kızının şüpheli ölümüne de tepki gösterildi.

Eylemde taşınan dövizler arasında Kürtçe’yle birlikte, ABD ve İsrail’in İran’ yönelik saldırısını protesto etmek amacıyla Farsça “Kadın, yaşam, özgürlük” yazılı bir döviz de yer aldı.

"Neoliberal politikalar, muhafazakâr kuşatma ve laikliğe yönelik saldırılar kadınların haklarını hedef alıyor"

Kent meydanına sloganlar eşiliğinde gelen kadınlar burada basın açıklaması gerçekleştirdi. Meydanda okunan açıklamada, “Seçme ve seçilme hakkımızdan çalışma hakkımıza, medeni haklarımızdan bedenimiz üzerindeki söz hakkımıza kadar sahip olduğumuz tüm kazanımlar, örgütlü mücadelemizin sonucudur.  Biz bu haklarımızı yıllardır süren mücadelemizle, dayanışmayla ve direnişle kazandık. Ancak bugün bu kazanımlar ciddi bir tehdit altındadır. Neoliberal politikalar, muhafazakâr kuşatma ve laikliğe yönelik saldırılar kadınların haklarını hedef alıyor. Medeni hukuka dönük tartışmalar, kadın cinayetlerindeki cezasızlık ve ‘Aile Yılı’ adı altında yürütülen politikalar, bizleri yeniden eve hapsetmeye çalışan anlayışın ürünüdür. Bizler yıllardır erkek egemen düzene, erkek şiddetine ve emperyalist savaşlara karşı yaşamın her alanında sesimizi yükseltiyor; eşitlik, özgürlük ve barış için mücadele veriyoruz.  Haklarımızın gasbedilmediği, emeğimizin görünmez kılınmadığı, kimliğimizin yok sayılmadığı, kalıplara sığdırılmadığımız bir yaşam için direniyoruz. Bu nedenle mücadelemiz; her yerde… işyerlerinde, sokaklarda, evlerde, sendikalarda ve hayatın her alanında sürüyor” denildi.

Açıklamada, Dilovası’nda 3’ü çocuk 7 işçinin yaşamını yitirdiği kozmetik atölyesi yangınına da tepki gösterildi; “Bu ölümler kaza ya da kader değil; açıkça ihmalin, denetimsizliğin ve kadın emeğini ucuz, güvencesiz ve değersiz sayan erkek egemen kapitalist düzenin sonucudur. Her sorumlu hesap vermelidir” denildi. Basın açıklaması şöyle:

“Bugün burada eşitlik, özgürlük ve yaşam hakkımız için bir aradayız. Toplumsal cinsiyet eşitsizliği hayatın her alanında karşımıza çıkıyor. Kadınlar olarak yok sayılmaya, ikincilleştirilmeye ve baskıya karşı yıllardır mücadele ediyoruz. Seçme ve seçilme hakkımızdan çalışma hakkımıza, medeni haklarımızdan bedenimiz üzerindeki söz hakkımıza kadar sahip olduğumuz tüm kazanımlar, örgütlü mücadelemizin sonucudur. Biz bu haklarımızı yıllardır süren mücadelemizle, dayanışmayla ve direnişle kazandık. Ancak bugün bu kazanımlar ciddi bir tehdit altındadır. Neoliberal politikalar, muhafazakâr kuşatma ve laikliğe yönelik saldırılar kadınların haklarını hedef alıyor. Medeni hukuka dönük tartışmalar, kadın cinayetlerindeki cezasızlık ve 'Aile Yılı' adı altında yürütülen politikalar, bizleri yeniden eve hapsetmeye çalışan anlayışın ürünüdür.

"Savaşın, şiddetin ve militarizmin gölgesinde en ağır bedeli yine kadınlar ve çocuklar ödüyor"

Dünyanın neresinde olursa olsun kadınların yaşam hakkına ve özgürlüğüne yönelen her saldırının karşısındayız. İran’a yönelik saldırıları;bu saldırıları gerçekleştiren ABD ve İsrail’in sınır tanımaz, hukuk tanımaz tavrını kınıyoruz. Savaşın, şiddetin ve militarizmin gölgesinde en ağır bedeli yine kadınlar ve çocuklar ödüyor. Kadınların bedeni, emeği ve yaşamı üzerinden yürütülen her türlü saldırıya karşı barışı, eşitliği ve halkların özgürce yaşayabildiği bir dünyayı savunmaya devam edeceğiz.

"Dilovası kaza ya da kader değil... Her sorumlu hesap vermeli"

Yaşamlarımız sadece evde, sokakta değil, işyerlerinde de tehdit altında. Daha dün Dilovası’nda yaşanan katliam bunun somut örneğidir. Alınmayan önlemler, 15 ile 65 yaşları arasındaki 6 kadın işçinin yaşamını yitirmesine neden oldu.  Bu ölümler kaza ya da kader değil; açıkça ihmalin, denetimsizliğin ve kadın emeğini ucuz, güvencesiz ve değersiz sayan erkek egemen kapitalist düzenin sonucudur.  Evde, işte, sokakta yaşam hakkımızı tehdit eden her ataerkil yapı ve her sorumlu hesap vermelidir.

Ataerkil kapitalist düzene karşı sesimizi sokaklarda, işyerlerinde, okullarda ve mahallelerde yükseltiyoruz. Ücret eşitsizliğine, cinsiyetçi iş bölümüne, işe alım sürecinde başlayan ayrımcılığa, cinsiyetçi dile, emeğimizin değersizleştirilmesine, bedenimiz üzerindeki tahakküme, şiddet ve tacize karşı mücadelemizi sürdürüyoruz.

“Kadınların çalışma yaşamına katılımının önündeki en büyük engellerden biri bakım hizmetlerinin yetersizliğidir”

Kadınların çalışma yaşamına katılımının önündeki en büyük engellerden biri bakım hizmetlerinin yetersizliğidir. Kreşlerin azlığı, pahalı ve niteliksiz oluşu birçok kadını iş hayatından koparıyor. Bakım işinin yalnızca kadınların sorumluluğu olduğu anlayışı terk edilmelidir. Devlet, işverenler ve erkekler bu sorumluluğu paylaşmalı; ücretsiz ve nitelikli kreşler ile yaşlı bakım evleri kamusal bir hizmet olarak sunulmalıdır.

“Örgütlü kadınlar olarak kazanımlarımızı büyütmeye devam ediyoruz”

Bizler, Birleşik Metal İşçileri Sendikasında örgütlü kadınlar olarak kazanımlarımızı büyütmeye devam ediyoruz. Toplumsal cinsiyet eşitliği doğrultusunda ebeveyn izinleri ve kreş yardımları toplu sözleşmelerde daha fazla yer buluyor. Kadına yönelik şiddet ve tacize karşı yürüttüğümüz çalışmalar kapsamında, işyeri düzeyinde şiddet ve taciz politika ve prosedürlerini toplu sözleşmelerimizin parçası haline getirmeye başladık. Son olarak imzalanan MESS Grup Toplu İş Sözleşmesinde önemli bir adım atıldı. En az 15 bini kadın olmak üzere 150 bini aşkın işçiyi kapsayan grup sözleşmesinde, sendikamızın talebiyle ILO 190 Sayılı Şiddet ve Taciz Sözleşmesi ve 206 Nolu Tavsiye Kararı’nı referans alan politika ve prosedürlerin hazırlanması karara bağlandı.  Kadın üyelerinin taleplerini sahiplenen sesine kulak veren bir sendikanın parçası olmaktan onur duyuyoruz.

Bizler yıllardır erkek egemen düzene, erkek şiddetine ve emperyalist savaşlara karşı yaşamın her alanında sesimizi yükseltiyor; eşitlik, özgürlük ve barış için mücadele veriyoruz. Haklarımızın gasbedilmediği, emeğimizin görünmez kılınmadığı, kimliğimizin yok sayılmadığı, kalıplara sığdırılmadığımız bir yaşam için direniyoruz. Bu nedenle mücadelemiz her yerde; işyerlerinde, sokaklarda, evlerde, sendikalarda ve hayatın her alanında sürüyor. Metal işçisi kadınlar olarak biliyoruz ki kamusal alandan, çalışma yaşamından, sendikalardan ve karar mekanizmalarından dışlandığımız, emeğimizin sömürüldüğü bir düzende eşitlik mümkün değildir. Güvenceli iş, eşdeğerde işe eşit ücret; insan onuruna yakışır, şiddet ve tacizden arındırılmış bir çalışma ortamı talebimizi birlikte yükseltiyoruz. Çünkü örgütlü olduğumuzda güçlüyüz"

“Taleplerimiz… Ücretsiz, nitelikli kreşler açılmalı”

"Kadın dayanışmasının ve mücadelesinin dönüştürücü gücüne inanıyoruz. Bu 8 Mart’ta da meydanlardayız. Eşit, özgür ve demokratik bir yaşamı birlikte kuracağız; korkusuzca yaşayabildiğimiz, emeğimizin değer gördüğü, sözümüzün yankı bulduğu, eşit ve barış içinde bir geleceği hep birlikte inşa edeceğiz" sözleriyle devam eden açıklamada talepler ise şöyle sıralandı:

1) Kadının üzerinden bakım yükünü alacak sosyal politikalar hayata geçirilmeli, ücretsiz kreş ve yaşlı bakımevleri yaygınlaştırılmalıdır. Her mahalleye, sanayi bölgesine ücretsiz, nitelikli kreşler açılmalıdır.

2) Çalışma yaşamında kadın-erkek tüm işçiler, sayı sınırı olmadan, kreş hizmetlerinden faydalanmalıdır. Ebeveyn izinleri eşitlikçi bir anlayışla düzenlenmeli ve uygulanmalıdır.

3) Kadına yönelik her türlü ayrımcılık sonlandırılmalı, eşitlik politikaları hayata geçirilmelidir. İstihdamda, ücrette eşitlik sağlanmalı, cinsiyetçi iş bölümü sonlandırılmalıdır.

4) Kadınlar için güvencesiz, esnek çalışma biçimleri değil; güvenceli, düzenli ve sendikalı çalışma hayata geçirilmelidir.

5) ILO’nun 190 sayılı Şiddet ve Taciz Sözleşmesi onaylanmalı, İstanbul Sözleşmesi ve 6284 sayılı Yasa etkin şekilde uygulanmalıdır.

6) İşyerlerinde kadına yönelik erkek şiddeti ve tacizine karşı önleyici politikalar ve prosedürler oluşturulmalı; bu konuda farkındalık çalışmaları, eğitimler yapılmalıdır.

7) Sendikalaşmanın önündeki tüm engeller kaldırılmalıdır.

8) Toplumsal cinsiyete duyarlı işçi sağlığı ve iş güvenliği politikaları hayata geçirilmelidir.  

9) Medeni Kanun’dan doğan haklarımıza yönelik saldırılar son bulmalıdır.

10) Devlet, demokratik kurum ve kuruluşlar, emek ve meslek örgütleri, sendikalar toplumsal cinsiyet eşitliğini benimsemeli ve kadınları güçlendirecek çalışmalar için yeterli bütçe ayırmalıdır”