SARI MUHTAR
  Akrabalarımdan, çok sevip saydığım insanlardan biri olan Mümin Amcamızın oğlu Mustafa Kuş Ağabey, benim için hem çok değerli, hem de önemli biridir.
  Aramızda, 10 yaş kadar bir fark olmasına karşın, Mustafa Ağabey, bana; kimi zaman arkadaş, kimi zaman bir aile büyüğüm oldu çünkü.
  Yanında olsak da olmasak da bana ve aileme, hep sahip çıkar ve bizi, koruyup kollar.
  Çocuklarımdan oğlum ile sosyal medyada arkadaş olduğu için öz yeğeni gibi takip eder, beğenilerde bulunur ve yorumlar yapar.
  Serik'e, her gelişimde "Ağabey, ben annemin evindeyim" diye mesaj yazarım veya arayıp bilgi veririm. Birkaç saat sonra, yanıma gelir.
  "Ben, büyüğüm. O benim yanıma gelsin" demez.
  Kibirli bir davranışı da yoktur.
  Bugün -kısa bir süre, Serik'te olduğum halde- Mustafa Ağabey ile görüştük.
  Ayrılırken, her zaman söylediği gibi "Ülen çocuk, gene moralimi düzelttin" deyince "Sayende, ben de, yaşarken cennete girip çıkmış gibi oldum ağabey" diye karşılık verdim.
  Şimdi cennette olduklarına inandığım; annesinden, babasından, eşinden, oğlundan, torunundan, babamdan, kardeşlerimden, annemden, amcamdan ve diğer gidenlerimizden söz ettiğimiz için çok mutlu oldum çünkü.
  Mustafa Ağabey'in yanından ayrılınca, Onunla ilgili bir yazı yazmaya karar verdim ve söze, bir anımla başlamak istiyorum.
  Geçen yıl, Anamas Çayır Yaylası’nda, buluştuğumuzda, Mustafa Ağabey ile birlikte fotoğraf çekildik.
  Eve gelip fotoğrafa baktığımda, ilk dikkatimi çeken şey –resimlerde- Mustafa Ağabey’in, kameraya değil bana bakıyor olmasıydı.
  Yörüklük yaşantımızda, çadırlarımız bitişikmiş ve babası babamın, annesi annemin sırdaşı ve çok yakın arkadaşıymış.
  O nedenle; Mustafa Ağabey bize, biz de O’na, çok değer veririz.
  Çocuklarım ve yeğenlerim, Mustafa Ağabey'i "Dedemizin yerinde resim çekilen amca" diye bilir.
  Babam Sakallı Osman'ın, yaylada keşfettiği ve oradan geçerken dinlendiği mağaramsı bir yer varmış.
  Babama duydukları sevgi ve saygı nedeniyle, orayı kimse kullanmaz ve hala "Sakallı'nın Yeri" diye bilinir.
  Geçen yıl katıldığım, Karakoyunlu Yörükleri Şenliğinde, ilk kez karşılaştığım bir gence, beni tanıtırken "Sakallı'nın Yeri var ya, O Sakallı, Ramazan Amca'nın babası" dediklerinde çok mutlu oldum.
  Muhtarlık da yaptığı için "Sarı Muhtar" olarak anılan Mustafa Ağabey, babam, amcam ve ailem ile ilgili birçok bilgi veren ve onlarla, pek çok anısı olan biridir.
  Sakallı'nın Yeri'ni de, "Deli Mehmet" olarak bilinen amcamın -aslında- okula gitmeden okuma-yazma öğrenen yüzlerce akrabamıza okuma-yazma öğrettiğini de canlı tanık olan Mustafa Ağabey'den öğrendim çünkü.
  Mustafa Ağabey, çocuk sayılacak yaşta annesini, yetişkin olunca babasını, çocuğunu, eşini ve torununu toprağa verdiği için kanadı kırılmış bir kuş gibi hep acı duyar.
  Mustafa Ağabey’i, memlekete gittiğimde mutlaka ziyaret ederim ve sık sık telefonla ararım. Her konuşmamızdan sonra “Ülen çocuk, gene moralimi düzelttin” deyince çok mutlu olurum.
  İkimiz de, duygusal insanlar olduğumuz için acımız veya sevinçli bir haberi paylaşırken arada bir karşılıklı ağlaşırız.
  Allah’ın, Mustafa Ağabey’e, başka acılar yaşatmamasını ve sağlık, mutluluk, huzur yüklü bir ömür vermesini dilerken “Allah, Mustafa Ağabey’i, başımızdan eksik etmesin” diyorum.