YUSUF YILDIZ AMCAMIN ARDINDAN
  Kimi insanlar vardır.
  Ancak ve yalnız, sevip sayarsınız.
  Onlar, kan bağı olup olmadığına bakmadan, can bağı ile bağlı olduğumuz, ender insanlardır. Bir de kan bağınız varsa, o insanlara paha biçemezsiniz.
  Az önce de yazdığım gibi "Ancak ve yalnız, sevip sayarsınız" onları.
  İşte, Yusuf Amca benim için öyleydi.
  İçinde "Geç buldum, tez yitirdim. Oldum, düş görmüş gibi" sözleri de geçen bir türkümüz var ya; ben de, Yusuf Amca'mı, geç buldum, tez yitirdim.
  "Yıldız gibi akıp gitti"
  Yaklaşık olarak 10 yıl kadar, sarıldığımda, babamın kokusunu hissettiğim Yusuf Amca -27 Eylül 2025 günü- aramızdan ayrıldı çünkü.
  Kendisini, ilk kez, bağlama çalıp türkü söylemek için davet edildiğim, Yörük Şenliğinde -Anamas Çayır Yaylası'nda- gördüğümde, tanımadığım halde kanım kaynadığı için, yanına yaklaşıp "Amcacığım, elini öpebilir miyim?" diye sordum.
  Elini uzatınca da "Ben, Sakallı Osman'ın oğluyum. Babamı, tanıdığını hissettim" deyip öptüm.
  Yusuf Amca "Babanı da tanırım, anneni de. Babaanneni de tanırım, amcanı da" deyince, doğru insanı bulduğumdan emin bir şekilde, telefon numarasını aldım ve telefon numaramı verdim.
  Birkaç kez, telefonla konuştuktan sonra; 2022 sonbaharında, yanına gidip ziyaret ettim.
  Sarıldık, öpüştük ve gene babamdan bir koku hissettim.
  Yusuf Amcam, tanıdığım en babacan insanlardan biriydi çünkü.
  O günden sonra, telefonla sayısını bilmediğim kadar çok konuştuk.
  11 ilimiz, deprem nedeniyle -neredeyse- yerle bir olduğunda; beni, ilk arayan insan Yusuf Amcam olduğu için babam gibi sayıp sevmekle çok doğru bir yolda olduğumu anladım.
  O değerli insan ile birkaç ay önce, telefonla konuştuğumda, sesi cansız olduğu halde -benim üzülmemi istemediği için olsa gerek- "Amcacığım, nasılsın?" diye sorduğumda "İyiyim Ramazan" diye yanıt verdi.
  Kızı Gülay'ı arayıp "Amcam, babanın sesi, yorgun birinin sesi gibi geliyordu" dediğimde, yeğenim "Amca, babam rahatsız" diye yanıt verdiği için çok üzüldüm.
  Konar göçer Yörüklük geleneğini sürdüren birkaç akrabamızdan biri olan Yusuf Amcamızın, sağlık sorununu -sağlığına kavuşarak- bir an önce aşmasını dilemekten başka bir şey yapamadım.
  Yusuf Amca, tez zamanda, kendini toparlamıştı ama birkaç ay sonra tekrar rahatsızlanınca, hastaneye yatırmışlar.
  Morali çok iyi değilmiş ve bir an önce çıkıp yaylaya gitmek istiyormuş.
  Ziyaretine gittiğimde -hastane odasındaki- yatağında yatıyordu. Beni görünce, toparlanıp oturdu ve "Sakallı Osman'ın oğlu Ramazan, ziyaretime gelmiş" diyerek çok mutlu oldu.
  "Hasta ziyareti, kısa olmalı" sözünün gereği olarak izin isteyip kalktım.
  Sarılıp öpüştüğümüz halde, ellerini dudağına götürüp birçok kez öpücük attı.
  Çok mutlu oldum.
  Bir ay kadar önce de, evine ziyarete gittiğimde uyuyordu.
  Ben, kalkmaya hazırlanırken uyandı ama uyku modundan tam olarak çıkamadığını görünce "Amcacığım, ben gideyim, sen de uyu. gene gelirim" dediğimde "Sakallı Osman'ın oğlu gelmiş. Biraz sohbet etmeden olmaz" diye karşılık verdi.
  O anlar, yüz yüze olan son görüşmemiz oldu.
  Kızı Gülay, telefonla arayıp "Amca, babamı kaybettik" dediği anda, dünyam başıma yıkıldı.
  Kanım çekildi sanki.
  O nedenle, konuşmamızı "Amcam, gelmeye çalışacağım ama gelemezsem kusura bakma" diyerek bitirdim.
  O durumda, araba kullanamam diye korktum çünkü.
  Kendime gelince, yola çıkıp geldim ve Yusuf Amca'yı, toprağa verdik.
  Yusuf Amca'yı, toprağa vermenin yanında, Sevgili Yeğenim Gülay'ın, çektiği baba acısına da tanıklık edince, orada daha fazla duramadım ve Yusuf Amca'mın ardından bir şeyler yazmak amacıyla annemim evine gelerek yukarıdaki yazıyı yazdım.
  Annemin evinde, Yusuf Amca ile ilgili yazı yazıp da, Yusuf Amca'mın, annem ile ilgili söylediği övgü yüklü sözleri yazmasam olmaz.
  "Baban, çok akıllı bir insandı ama annen, ondan daha akıllıydı. Babanız, öldüğü halde, hepinizi okuttu. Yalnız, bizim Karakoyunlu Aşireti içinde değil, bu çevrede, ilkokula giden her çocuğunu üniversite mezunu yapan ilk insan O çünkü."
  Güle güle Yusuf Amca,
  Mekanın cennet, yatağın aydınlık ve rahat olsun.
  Babaannemi, annemi, babamı ve amcamı görürsen -onlara- benim seni, ne kadar sevip saydığımı ve onlara duyduğum özlemi anlatırsan çok sevinirim.
  Sizin, yattığın yerden bizi gördüğünüze inanan biri olarak, yazımı "Biz yatıp uyuyunca, arada bir düşlerimiz girin olur mu?" diyerek bitirirken ellerinizden öperim.