6 Mayıs 1972 idamları bir tarih değil, kapanmamış bir hesaptır.

Deniz Gezmiş, Yusuf Aslan, Hüseyin İnan asıldığında, sadece üç can değil; bir ülkenin vicdanı da darağacına çıkarıldı.

Devlet gücünü gösterdi.
Ama güç, haklılık etmedi.

İpler gerildi, sandılar ki bitti.
Oysa bazı hesaplar darağacında kapanmaz.

“Üç fidan” gömülmedi;
hafızaya kazındı.

Aradan yıllar geçti, gerçek değişmedi:
Gençlik hâlâ konuşuyor,
iktidar hâlâ sınanıyor,
vicdan hâlâ direniyor.

Soru ortada, kaçacak yer yok:
Bir ülke, kendi evlatlarını asarak mı ayakta kalır?

Cevap nettir:
Hayır.

Ve o gün atılan düğüm,
hâlâ çözülmedi….
Çünkü unutulmadı!